• dolar dolar 3.5320
  • euro euro 3.7553
Whatsapp
0541 452 0 452Whatsapp İhbar Hattı

“ESKİLERİ GÜNÜMÜZE TAŞIYAN ADAM”

“ESKİLERİ GÜNÜMÜZE TAŞIYAN ADAM”

NAİM GÜNEY, KİMSENİN YAPAMADIĞINI O FARKLI GÖREN GÖZLERİYLE PAYLAŞIYOR

NAİM GÜNEY: “Ordu’ya “Ordu Vilayeti Kültür ve Tarih Araştırmaları Vakfı” kurulmalıdır” diyor.

O’nun adı Naim Güney.. Bana göre tam bir internet fenomeni. Naim Beyin nostaljik fotoğraf ve yazıları geçmişi günümüze taşıması bakımından çok önemli. Daha fazla söze gerek yok, en iyisi O’nu size tanıtmakla başlayalım...

Naim Güney’e “Bize kendinizi tanıtır mısınız?” diye soruyorum, şöyle diyor:  “Ordu Boztepe köyündenim. Eğitimimi, Ordu 19 Eylül, Ordu Merkez Orta Okulu, Ordu Lisesi ve Ordu Meslek Yüksek okulunda yaptım. 1980 yılından beri Ordu Devlet Su İşlerinde 1986/1992 yıllarında Kısım Mühendis ve 1993 yılından beri de teknik eleman olarak çalışmaktayım. Ordu ilinde Devlet Su İşleri 75 Şube Müdürlüğü şahsi gayretlerim ve takibim neticesi kurulmuştur. Efirli köyündeki 45 dönümlük Devlet Su İşleri arazinin satın alınması ve Şube idari binası ile sosyal tesislerinin yapılmasında, 2002/ 2007 yıları arasında Ordu Dere yolunun tünellerle geçilmesi ve 2 adet köprünün yapımı esnasında DSİ Kontrol Mühendisi olarak sorumluluk aldım. Evli ve iki çocuk babasıyım…”

“SOKAKLARDA BÜYÜDÜK”

Bir başka sorum da şöyle oldu: “Tarih araştırmaları ve nostalji kokan yazılar yazma konusunda nasıl bir geçmişe sahipsiniz?” Verdiği cevap şöyle: “Ben çocuk yaştan beri sosyal tarihe, anılara nostaljiye ilgi duyuyordum. 1958 doğumluyum. 60’lı,70’li yıllarda Ordu gazetelerinde başka isimler altında makaleler yazardım. Ordu’nun içinde Sırrıpaşa’da, Düz Mahallede ve Taşbaşı’nda çocukluğu geçmiş birisiyim. Ordu’nun sokaklarında oynayarak büyüdük. Sevdalandığımız kızı, ya lise yolunda ya da komşu düğününde uzaktan bakarak sevdik. Yazın ya Rıhtımda, ya da Keçiköy veya Kumbaşı’nda denize girerdik. Yüzmeyi kendimiz öğrenmiştik. İlk Ordu tostunu Kemal Yamener’in Namlı Köşkte yedik. Terzi Salih Erkan’ın, oyuncakçı İhsan’ın önlerinde Sırrıpaşalı gençlerle gezdik. Ordu Sinemasını, Buket Pastanesini, Feyha Ablayı, Cipçi Sarı Cemil’i orada tanıdık, gördük. Gazeteci Uğur Gürsoy’u, Rıza Şimşek, Tuncer Engin ve Erol Ataşan, Cüce Osman’ı, Ünal ve Bekir Sağra’yı, Pele Erol’u, Sebzeci Fahrettin’i, hep sokaklarda, maçta, kahvede aramızda görürdük. 70’de yapılan o meşhur Fındık mitingi, bugün gibi gözlerimin önündedir.

“TANIDIĞIM MARKA İSİMLER”

Çarşamba pazarlarına yük taşıyan burunlu eski otobüsleri, sırtında Şelek ve ellerinde sepet ve bakraçla peştamalla gezen analarımızı unutmadık. Fındık zamanı gelince Boztepe’de ailemizle köyde kalırdık. Köylerin o eski zor şartlarını yaşardık. Köyde ağaca çıkarken kolum çıkmış ya da attan düşmüş birisiyim. Bu kadar hareketli geçen geçmiş yıllarımız vardı.. Ve bende istemeden özel bir arşivim olmadan, sadece hafızamda bu geçmişi film şeridi gibi kayıt altında biriktirmiştim. Ama 2012 yılında Facebooktan tanıştığım Tansel Elibol’un ısrarlı daveti ile gittiğim, Ordu Belediyesi tarafından Taşbaşı’ndaki o restore edilmiş “Dünya yazarlar evi”nde tarih sevdalıları ile bir araya geldiğimde yaşantım dünyam değişmişti. O yazarlar evinde Ordu Yerel Tarih araştırmaları yapan İbrahim Dizman, Şinasi Tepe, Hikmet Pala gibi marka olmuş her zaman sevgi ve saygı duyduğum yazarlarla bir arada Cuma akşamları çok faydalı toplantılar, sohbetler ve sunumlar yapılıyordu. Ordu tarihini araştıran bir sürü gönüllü amatör insanlarla kitapları çıkmış yazarlar kaynaşıyor güzel çalışmalar için adımlar atılıyordu. Ama yazarların bir araya getirdiği çalışmalarda alınan onca mesafeye rağmen, Ordu Büyük Şehir Belediyesi, Yazarlar evinin yerine, daha farklı bir bakış açısıyla Ordu Kent Konseyine çevirdi ve yazarların bir kısmını bu konseyin bir alt grubu şekline dönüştürdü. Bundan sonra bu tip kültür ve tarih araştırmaları da Büyük Şehir Kent Konseyinin şemsiyesi altına alınmış oldu. O yüzden eski heyecanımız pek kalmadı. Şu anda sadece aylık “Kuzey Yıldızı” adlı yerel bir dergide, Ordu’lu nostalji ve tarih severlere ulaşmaya çalışıyorum…”

“AMACIM GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE KÖPRÜ KURMAK”

Naim Beye “Bu tarihsel araştırmalar için fotoğraf, belge, bilgi ve seçtiğiniz ilginç konuları ve portreleri nasıl ve nerelerden buluyorsunuz, bu çalışmalarınız daha ne kadar süreyle devam edecek?”  diyorum. Karşılığı şöyle oluyor: “Benim tarih araştırmaları ve nostaljik yaşamdan kesitler için çıktığım yoldaki hedefim, geçmişten geleceğe köprü olmak içindir. Yeni nesil gençlerimize geçmişte sosyal hayatta yaşanan sıkıntıları, yoklukları, olumlu veya olumsuz şartları, her türlü aramızda yaşayan unutulmaz insanları, renkli veya siyah beyaz hayatları, fazla yorum yapmadan olduğu gibi ortaya çıkartmak için uğraş veriyorum. Ordu, ölçeğinde yerel tarih araştırmaları için kaynak kısıtlılığı oldukça çok olan bir bölgedir. Tarih araştırmalarımızı her ne kadar yerel anlamda yapmış olsak da, Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesinde, kültürler ve gelenekler birbirine çok benzer ve özdeş olmuş vaziyettedir. Eski kitap, gazete ve soluk fotoğraflardaki çok ince detayların, kaybolmuş bir mesleğin ve geleneğimizin günümüz dünyasına kategorik bir şekilde genişletilerek, görsel resimlerle taşınması sonucu çok özel ve güzel nostaljik çalışmalar ortaya çıkmaktadır. Bu başarılı ve hoş çalışmalar, biraz araştırma ruhum, biraz memleket sevdam, birazda bu işi sevmemden dolayı kolayca ortaya çıkmaktadır.

“BEN KOLEKSİYONER DEĞİLİM”

Bence, Ordu tarihinde ve nostaljik hayatta daha unutulmuş gün yüzüne çıkartılmayı bekleyen konular ve unutulmaz portreler bulunmaktadır. Şimdiki insan profilimiz ve geleceğimizi emanet edeceğimiz gençlerimiz ise, ağır tarih kitaplarını pek öyle satın alıp, okumuyorlar veya okumaya vakit bulamıyorlar. Benim yapmak istediğim ise; görsel ağırlıklı, daha kısa ve öz bilgilerle dolu, nostaljik konularla, insanımıza tarihi sevdirmek ve merak uyandırmaktır. Birer ibret vesikası olan tarihi geçmişimizi iyi kavrayıp, bugünkü şartlarla kıyaslanmasını, geleceğe dair plan ve yatırımlar yaparken herkesin geçmişten ders alarak doğru hareket etmesini öğretmektir. Ben bir koleksiyoner değilim. Öyle tahmin ettiğiniz gibi özel olarak kenarda birikmiş bir fotoğraf arşivim yoktur. Yalnız araştırma yaptığım esnada bana birçok dostum ve arkadaşım kendi özel albümlerinden araştırdığım konuyla ilgili birçok fotoğrafı yardımcı olmak için verdiler. Bazı eski Ordu gazeteleri ve çok eski kitaplardan bir kısmı zaten elimde vardı. Ayrıca, Ordu’da eski fotoğraf, eşya vb. koleksiyonu olan birçok tanıdıkta var ama onların içinde “Tansel Elibol” arkadaşım çok sağ olsun, açtığı “Ordu Eski Fotoğrafları” sitesinde on binlerce eski Ordu fotoğrafı meraklısı için çok faydalı görsel paylaşımlarda bulunmaktadır. Bizim gibi tarih araştırması yapan her arkadaşa Tansel Bey, zaten arşivinden izin alınması kaydıyla fotoğraflarını vermesi bizim için çok büyük bir kaynak ve destek olmuştur. Benim şahsi arzum, İnternet ortamında sanal dünyada yapılan her çalışmamızın kitap dergi, gazete veya CD ortamında kayıt altına alınmasıdır…”

“BİLGİ VE BELGELERİMİ HERKES KULLANABİLİR”

Acaba Naim Bey, bu çalışmalarına daha ne kadar devam edecek?” diyorum, yanıtı şöyle oluyor: “Ben çabalayıp, kafa patlatıp emek verip, Ordu’nun eski yaşamı, gelenek göreneklerini geçmişini araştırıp yayınladım, sağlığım ve şartlarım müsait oldukça da devam edeceğim. Ordu’da gazetelerin yayın direktörlerinin bir çoğu bana telefon açıp veya mesajla ulaşıp yaptığım tarih araştırmalarını nostaljik yaşamımızı ve ilginç porteleri gazete ve dergi gibi yayınlarında paylaşmak istiyorlar, kimseyi de şimdiye kadar kırmadım ve yayınlamasına izin verdim ve herkes yayınlıyor. Çünkü paylaşılmayan bilgi bence kimseye bir faydası yoktur, varsın herkes adımızı soyadımız yazarak paylaşsınlar, diyoruz.

ORDU’YA KÜLTÜR VE TARİH ARAŞTIRMA VAKFI KURULMALI”

Ordu’ya “Ordu Vilayeti Kültür ve Tarih Araştırmaları Vakfı” kurulmalıdır. Ama sonuçta düşüncem şu şekildedir. Ordu Büyük Şehir Belediyesi Kültür Daire Başkanlığı gerçi yeni kuruldu ama Ordu iline ait özel tarihimize ve kültürümüze hizmet eden her türlü araştırmayı açıkça desteklemelerini beklerdim. Ama şu ana kadar benim düşündüğüm manada pek sesleri çıkmadı. Ayrıca birçok Valilikte gördüğüm bir tür vakıf kanalıyla destek çalışmaları da var. Ordu Valiliğinin de acilen bir “Ordu Vilayeti Kültür ve Tarih Araştırmaları Vakfı” kurarak, bu tip yazılı ve görsel tüm Ordu araştırmaları, belge ve bilgileri, bu vakıf aracıyla çok kaliteli kuşe kâğıtlara ofset baskıyla kitaplar şeklinde gelecek kuşaklara aktarmalıdır. Yoksa yayınladığımız birçok değerli çalışma, hepsi sanal dünyada ya da gazetelerin arşivlerinde tozların arasında kaybolup gidecek. Yaptığım her türlü nostaljik anılarıma, tarih araştırma çalışmalarımıza ilgi gösteren tüm dostlara, yazılı, görsel medyaya teşekkür ediyorum. Her zaman desteklerini bekliyor, saygılar ve sevgiler sunuyorum…”

Haber Videosu

0


Etiketler:
HABERE YORUM YAZIN
Habere Ait Yorum Bulunmamaktadır....

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

ÇOK OKUNAN HABERLER
ANKET

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?

En Alt Reklam