Whatsapp
0541 452 0 452Whatsapp İhbar Hattı

 Pazar günü Orhan Yılmaz’a “veda” günüydü.

Orhan’ı son yolculuğuna uğurlamaya gelenler, arasında bir de ‘bizler’; TİP’li yol arkadaşları vardı.

“Geçmişe” daha doğru bir söylemle “yaşanmışlıklara” yolculuk için epey zamanımız oldu.“Emeği, emekçiyi savunan; sınıfsal mücadele içinden gelmiş kaç kişi kaldığımızı sorgulayanlar oldu.

Doğrudur; Orhan’ın gidişiyle de “bir” eksiğiz artık.

Akrabanızı seçme şansınız yoktur; arkadaşlarınızı ise siz seçersiniz. Çocukluk (okul), gençlik (mahalle/askerlik)  tamam da, illa da yol (ideal) arkadaşlıkları…

Orhan Yılmaz’la yollarımız 1964-65 yılında Türkiye İşçi Partisi’nin Ordu il teşkilatının kuruluşunda kesişti.  O gün bugün (dile kolay 52 yıl!) karşılıklı saygı ve anlayış yumağını büyütmekle geçti.

 “Uyanış” gazetesinde bir şiiri yayımlandı,  mahkemelik oldu. “ (…) Han senin /hamam senin/ sırtımdaki çul benim…”

***

Orhan, birlikte çıktığımız uzun soluklu yolculuk buraya kadarmış…  

Mekânın cennet olsun!


MAKALEYE YORUM YAZIN
Habere Ait Yorum Bulunmamaktadır....

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

ÇOK OKUNAN HABERLER
ANKET

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?