Ordu’dan Bir Fotoğraf Bir Hikaye

Yol Arkadaşı Tepealan / Korgan / Niyazi Gürgen

Hakan Seylan
Hakan Seylan Tüm Haberleri
Büyütmek için resme tıklayın

Gezgin bir fotoğrafçı olarak; fotoğrafa çıkmadan önce sabahları uyandığımda ilk yaptığım şey, perdeyi aralayıp havayı kontrol etmektir. Havayı kontrol etmek derken aslında ışığa bakıyorum. Kullanacağım ekipmandan tutun, giyeceğim kıyafete kadar hepsine aslında ışık karar veriyor. Ha bir de bir yerlerde beni bekleyen o güzel fotoğraf karelerinin merakı.

Peki neden ışık biz fotoğrafçılar için bu kadar önemli? Niye kalkar kalkmaz ilk ışığa bakarız? Işık, aslında bir fotoğrafın ham maddesi gibidir. Fotoğraf, kelime kökeni olarak Yunanca ışık (photos) ve yazı (graphes) anlamına gelen kelimelerden oluşmaktadır. Yani fotoğraf; ışıkla yazı yazmak, çizmek anlamına geliyor. Bu yüzden fotoğrafçılara, her ne kadar yanlış olsa da ışığın bol olsun diyorlar.

Yine bir sabah erkenden uyanıp perdemi aralamıştım. Hemen büyük yardımcım olan ışığa bakmıştım. Soğuk bir kış sabahına uyanmıştım. Kar, her yeri kaplamış ve bembeyaz dokusuyla şiir yazıyordu. Hemen ekipmanlarımı toparlayıp yola koyulmam lazımdı. Çünkü eminim ki yayla yollarında harika manzaralara şahit olacaktım. Işık, ayrıca zamandı.

Korgan’dan çıkar çıkmaz Tepealan Beldesi üzerinden Perşembe Yaylası yoluna girmeye karar verdim. Yol boyunca kar manzaraları gerçekten can alıcıydı. Kıvrım kıvrım yollar, beyaz gelinlik misali karla giyinmiş ağaçlar, sisler altında tepeler ve şehrin gürültüsünden uzak sakin ormanlar. Hepsi gözlerimin önünde ve öylece kusursuz bir şekilde kış mevsimini karşılıyordular.

Yol boyunca bu güzellikleri izleyerek devam ediyordum. Keskin bir virajı döndükten sonra yaşlı bir dedenin ağaçların tünel oluşturduğu bir yolun ortasında, elinde ham elmadan yapılmış bastonu, ayağında kara lastiği, sırtında paltosu ve yanında yol arkadaşı siyah bir köpekle yürüdüğünü gördüm. İşte tam olarak istediğim fotoğraf önüme gelmişti.

Araçtan indim, elini öpüp kendimi tanıttım. İsminin Bekir olduğunu öğrendiğim dedeyle ayaküstü de olsa güzel bir muhabbet etmekten çok keyif aldım. İçimden, tünel gibi ağaçlar ve yolda oluşan tekerlek izlerinin verdiği perspektif etkisi modelle birleşirse iyi bir fotoğraf olur dedim. Kendisine yanında köpeği ile bir fotoğraf çekmek istediğimi söyledim ve o da beni kırmayınca böyle bir fotoğraf ortaya çıktı.

Aradan yıllar geçti ve şöyle bir bakıyorum da hava gerçekten soğukmuş ama fotoğraftaki duygu çok sıcakmış. Merhamet, sevgi, dostluk, arkadaşlık meğerse bu kareye sıkışmış. Sizlerin de yüreğinize işlemesi dileğiyle.

Niyazi Gürgen

27 Oca 2024 - 19:30 - Yaşam


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Ordu Olay Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Ordu Olay Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Ordu Olay Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Ordu Olay Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.