Ordu
DOLAR13.5728
EURO15.1321
ALTIN778.5
reader

Sinema Meraklıları

  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
  • Yorumlar
Sinema Meraklıları
Abone ol

TMO’nun kilosunu 20 kuruştan sattığı buğdayın bir avuç kadarının, ya da bir koçan mısırın  değeri,  25 kuruş olan bir bilet parasının  onda biri kadar bile değildi. Ama olsun, Bican  Abileri halden bilirdi.  Onların paraları olmadığını, ancak  film izlemeyi de ne kadar delicesine arzuladıklarının farkındaydı. Onun için hiç birine hayır demeye gönlü razı olmazdı…  

Bir vesileyle yoksul çocukların da  film seyretmelerine hoşgörüleriyle imkan sağlayan Sinemacı Bican Orhun’u ve  o zamanın sinema işletmecilerinden Muammer Çakmak’la ortağı Hasan Çebi’yi rahmetle anarken onları bugünkü kuşaklara da tanıtmak  istedim. 

Elmalık Mahallesindeki annelerimizden de  sinemaya meraklı olanlar vardı. Onlar, ya Cumhuriyetin  öncesinde  ya da ilan edildiği yıllarda dünyaya gelmiş kadınlardı. Bu nedenle çocukluklarında Cumhuriyetin tüm kadınlara sağladığı hak ve imkanlardan yararlanamamış olduklarından İğneci Fikriye Teyzeden başka  nerdeyse hepsinin  okuma yazması yoktu. Buna rağmen yine de aile ve çevre kültürü ile yetişmişlerdi. Bizlere doğru ve namuslu olmanın önemini okul öncesi  dönemlerde  hep o okur yazar bile olmayan annelerimiz öğretmişlerdir. Onlar, ev işleri dışında ördükleri kazak, çorap gibi giysilerle, işledikleri oya ve dantellerle ev ekonomisini katkıda da bulunurlardı. Genel kültürleri pek olmadığından, Yeşilçam yapımı ve  Hint filmlerinden başka,  kendilerine  konusu karışık gelen yabancı filmlere  hiç ilgi duymazlardı. 

1950’li yıllarda Yeşilçam da çekilen filmlerin çoğunun konusu ise köylerde yaşanan aşklardı. Ağanın güzel kızı babasının garip çobanına aşık olur ama kavuşmaları ailesi tarafından engellenirdi.  Bu yüzden  çoğu aşıklar, yaşadıkları kara sevdanın  etkisiyle o yıllarda salgın olan verem hastalığını yakalanırlardı. 

Yedi Köyün Zeynep'i Garip Ömer, Beyaz Mendil, Mezarımı Taştan Oyun, Ceylan Emine gibi filmler annelerimize de sinemalara çekmişti… Onlar, Pazar günleri siyah mantolarını giyip  başlarına şallarını  alarak gündüz  matinelerinde bu gözyaşı soslu dramatik filmleri izlemeye giderlerdi. 

İlkokul çağına daha yeni gelmiş bazı uyanık çocuklar, kapıda bilet kestirip sinemaya giren kadınların çaktırmadan mantosunun kenarından tuttuklarında bilet kesen görevli kişi, onu kadının çocuğu sanır, içeri girmesini engellemezdi. İçeri girer girmez de kadın balkona giderken bizim ufaklık da  salona yönelirdi. Bu düşünce de, parasızlıktan kaynaklanan bir cingözlük olmalıydı. 

Sinemaya  giden kadınlar  izledikleri bu  acıklı filmleri, gitmeyen komşularına göz yaşlarını akıtarak anlatırlardı. O yıllarda Yeşilçamın kötü adamı Ahmet Tarık Tekçe, annelerimizden çok beddua almıştır. Kendisinden söz edilirken adı batasıca, andır gibi sıfatlar kullanılmıştır. Seyrettikleri filmlerle öylesine özdeşleşirlerdi ki, filmde seyrettikleri  olayları, kurgudan öte sanki  gerçekmiş gibi algılarlardı da… 

Annelerden başka sinemayı merak eden ninelerde vardı. Onlardan çoğu sinemanın günah olduğunu düşünseler de içlerinden bazıları yine de merakını gidermek için bir kere de olsa sinemaya gitmişlerdir. 

Bunlardan birini, merakını gidermesi için oğlu ve gelini yanlarına alarak gece suaresine Millet Sinema götürürler. O gece sinemanın balkonundaki seyirciler arasında kentin tanınmış toptancı tüccarlarından Haki Yener de vardır ve balkonun tam orta yerinde en ön sırasındaki koltuklarının birinde oturmaktadır. Derken, üç kez gonk vurulduktan sonra perde açılır, ışıklar söner. ve  hemen yakın plan çekimde  bir adam görünür perdede… Sanırım bir reklam spotunu söylemektedir. Birden perdede  adamın konuştuğunu  gören bizim nine, gelinine  yavaşça fısıldar: 

• Gelin kızım sinema başliyi  herhalda der,  herif Hakiye bişeyler  söyledi… 

Milli Mücadele yıllarını konu eden kahramanlık  filmleriyle  efe filmleri  o zamanlar çok tutulan yapımlardı.. Keçiköylü aktör Ali Üstüntaş, o da Efe filmlerine önemli roller üstlenirdi. 

Kahramanlık filmlerinde çoğu zaman ay  yıldızlı bayrağımız da  görünürdü. O anda  seyircilerden çok kişi ayağı kalkıp alkış tutardılar da… 

Sinemalar öylesine hayatımıza girmişti ki, filmlerdeki  repliklerin sözleri günlerce dillere pelesenk olurdu. Filmdeki tiplerin isimleri bazı kişilere yakıştırılırdı. Zoro filminin maskeli kahraman silahşoru, okul kapılarında simit, leblebi satan birine yakıştırılmıştı. Onun asıl adının ne olduğunu pek bilen kalmamıştı. Ceylan Emine filminden sonra mahallemizin güzel kızı Emine Abla da  Ceylan Emine olarak anılır olmuştu. 

Dünya klasiği filmleri vizyona girer girmez kentimiz halkına izlettiren o zamanın sinemacılarını, buradan  rahmet ve minnetle bir kez daha andığımı belirtirim. 

Günümüzde ise  artık siyah beyaz sinema filmlerinin yerini yüzlerce kanalın yayınlarını renkli olarak gösteren televizyonlardaki dizi filmler aldı… Sinemaya gitmekse,  müzeye gitmek gibi bir şey oldu… 

Nereden, nereye ?... 

Halkeviindeki Düğünler 

1950’li yıllarda, dar gelirli aileler belli kahvehanelerde düğün yaparlarken  kenttin tanınmış ailelerinin çocukları için yapılan düğünler de öyle beş yıldızlı otellerinin  salonlarında menülü falan da olmazdı. Halk Eğitim Merkezinin salonu, hemen hemen her düğün törenin yapıldığı tek mekan gibiydi o yıllarda…  

Davetliler, evlenecek kişilerle olan yakınlığına göre kendileri için ayrılan sandalyelere otururlardı. Davetlilerden herkes yerine oturduktan sonra  davetsiz  kişiler de salona   girerdiler. Ancak onlar, düğün törenlerini, ya salonun bir kenarında   ya da balkondan ayakta izlerdiler.  

O zamanlar kızlardan birine gönül verip  aşık olmuş  delikanlılar,  sevdiklerini uzaktan da olsa gördüklerinde, el ele tutuşmuşlar kadar mutlu olurlardı. Onun için düğünler bu mutluluk için bir  vesile olurdu da… 

Sahnedeki orkestranın bateristi  Yunus Tuna, akordeoncusu Kazım ve kemancısı Yurdal Karahan’ın çaldığı tangoyla dansa kalkanlar belli sayıda kişilerdi. Düğün töreninin sonları doğru ise orkestra oyun havalarına geçerdi. Karşılama çalmaya başladığında ise tut tutabilirsen davetlileri… Kadın, erkek, çoluk  çocuk dans pistini doldurduğu gibi davetsizlerden de  oyuna katılanlar olurdu.  

Diyeceğim, evlenen kişilerin bu  mutlu gününe, davetli davetsiz  kentte isteyen herkes  katılırdı. 


  • 0
    SEVDİM
  • 0
    ALKIŞ
  • 0
    KOMİK
  • 0
    İNANILMAZ
  • 0
    ÜZGÜN
  • 0
    KIZGIN
AKKUŞ İYİ BAŞLAMADIÖnceki Haber

AKKUŞ İYİ BAŞLAMADI

OBB DUVAR ÖRDÜSonraki Haber

OBB DUVAR ÖRDÜ

Yorum Yazın

Başka haber bulunmuyor!

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar