VAKIF KATILIM
Ordu
DOLAR17.9331
EURO18.4099
ALTIN1039.3
Yalçın Şimşek

Yalçın Şimşek

Mail: [email protected]

reader

Taşbaşı’nın Gül’ü...

Rüsumat, Taşbaşılılar gecesi derken yine Ordu’da aldım soluğu.

Ne de olsa fırsat bulur bulmaz koşarak gelmeyi düşündüğüm çocukluk ve gençliğimin kentidir Ordu...

Yavaş adımlarla Şehir Stadı’nın önünden geçerken, birden anılar canlandı gözlerimin önünde.

Oysa, albenisi kaybolmuş, o koca statta ne coşkular yaşanmamıştı ki?

İnletiyorduk o stadı; avazımız çıktığı kadar haykırıyor, sesimiz kısılana kadar bağırıyorduk.

Orduluyduk, gururumuzdu Orduspor...

Bedenim Ordu’yu terk etse de hep yüreğimdeydi Orduspor. İstanbul’daki maçlarını kaçırmamaya özen gösterirdim.

Hatta Ordu’ya her geldiğimde, özlediğim tezahüratları duymak adına statta alırdım soluğu.

Hele de, “Acuk oynan da!” tezahüratını duymak için sabırsızlanır, duyar duymaz da başlardım gülmeye...

Hüzünlü bakışlarla Ordu Stadını izlerken, Halis geldi gözlerimin önünde. Halis... Taşbaşı’nın gülü, Halis Gül...

Bir Orduspor sevdalısı, bir Orduspor aşığıydı Halis Gül...

Orduspor her şeyiydi Halis’in. Hatta aldığı nefesti, varlık sebebiydi. Ne aş derdi vardı, ne çocuk, ne iş aş. Tek derdi vardı Halis’in, aşığı olduğu Orduspor...

Orduspor için yaşadı, Orduspor için son nefesine kadar haykırdı Halis.

Ne yazık ki böyledir hayat. Bir insan çıkar, tüm saflığıyla aşık olduğu kentin takımına adar kendini, bir adam çıkar o takımı yücelteceğim diye iflasın eşiğine getirir, batırır.

Tüm umutlar yiter... Orduspor 2013’te birinci lige, ardından ikinci, ardından üçüncü, kuruluşundan 50 yıl sonra da amatör kümeye düşer.

Neyse ki sen hüzün yıllarını yaşamadın Halis!.. Orduspor’un düştüğü durumları görmeden veda ettin hayata.

Tüm saflığınla, onlarca yıl Ordu sokaklarında mor beyaz bayrağını gururla taşıdığın o şanlı Orduspor yok, ama sen varsın. Açık tribünlerde, Halis Gül kapısında yaşıyor adın.

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar